I zwalk away

Het laatste uur Hoekstra heeft geslagen. Stijn heeft haar werk er op zitten, haar rode pen opgeborgen en inmiddels haar biezen gepakt. Dinsdagmiddag was je nog maar net de deur uit of de hele zetterij kwam in rep en roer. Iedereen kreeg het ineens zenuwachtig druk. De printer kreeg een flinke opdracht te verwerken. Het enige foutloze kamertje werd omgetoverd tot een waar feesthol. Speciale edities van de Noordoordpolder kwamen ineens boven tafel. En, alsof het hem geen enkele inspanning kost, blaast Edwin liters lucht in de ballonnen. Helemaal in z'n eentje. Het "Veenhuis Zwart" wordt op volledig bijgekleurd. Alsof ze het haar na willen roepen. Meer kleur..., meer kleur...., meer kleur. Nee er wordt niet bedoelt dat ze nu kleuriger gekleed moet gaan. Er wordt haar een kleurrijke oude dag toegewenst. Dus geen sombere en zwarte ouwe dag achter de geraniums. Zo wil ze het zelf ook niet. Nee ze blijft kwiek doorgaan. Af en toe Hans een handje helpen, lekker en vooral veel stappen in Amsterdam. Stijn geniet er van en zeg vooral het abonnement op de krant op, anders blijf je strepen.