
Het stiekumboek viel in goede aarde en deed zoveel stof opwaaien dat de nieuwjaarsrede tien minuten uitgesteld moest worden. Het was fijn om te merken dat er een goede keus was gemaakt. Voor de makers (in welke vorm dan ook) was er een bloemetje.
Enne........nog bedankt daarvoor!!!Geheel onverwacht was de bijdrage van Raymond Pen die na twee jaar met een aantal bekers zat opgescheept die hij nu eindelijk eens uit de kamer wilde hebben. Gelukkig kon hij drie slachtoffers vinden om hem van de bekers af te helpen. Daarna liet hij zien wat de aanleiding geweest was en kon iedereen meegenieten van de herinneringen aan het skiweekend.

De borrel was, zoals een fries zegswijs zegt, mooi.









Maar dan is ook het glas leeg en gaat ieder met een tevreden gevoel naar huis.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten