Vandaag kreeg ik die vraag in een mailtje, was het niet meer een bevestiging? "Hoe kun je schrikken van iets wat je al weet". Ik denk omdat je het steeds voor je uit schuift. Je wilt het niet, je hoopt tegen beter weten in. Begin augustus is zijn ziekte bekend geworden. Ik heb vaak geroepen dat ik nog eens bij hem langs moest, om afscheid te nemen. Er was steeds wat anders, nu ben ik te laat, Rob is zondag overleden. Vanmorgen was ik in Drachten toen Marcel het mailtje van Ted kreeg.
Zojuist is het bericht binnengekomen dat onze collega/oud-collega, verkoper bij de Noordoostpolder, is overleden. Rob was al lange tijd ernstig ziek en er was geen uitzicht op herstel. Hij is zaterdagnacht van zijn huisadres in Emmeloord nog naar het ziekenhuis in Lelystad gebracht.
Dat zet alles even bij je stil en sta je stil bij je eigen leven en het leven van anderen. Rob is 44 jaar geworden... een antwoord op het waarom krijg je niet. Wij niet en zijn familie ook niet. Kijk terug naar die momenten waarvan je later dacht "had ik dat ook maar zo gedaan". Sterkte!
9 opmerkingen:
Het onvermijdelijke wat je inderdaad al verwacht en toch komt het nieuws hard aan.
Collega, bourgondiër, plagerijen, rookpauzes, gezelligheid, personeelsuitjes, achterbuurman, zomaar wat woorden die bij me opkomen als ik aan Rob denk. Gelukkig is zijn lijden nu voorbij.
Kanjer, houdoe!
Rob man...ben even helemaal stil! heb jouw in de voorbereidingen voor het geweldige 125-jarige jubileum feest van Hoekstra echt leren kennen als een enorme doorzetter met een mega dosis aan enthousiasme!! wat was je d'r mee bezig! zal je missen man! Rik
Rob,
Altijd belangstellend, meelevend, enthousiast en altijd in voor een feestje!!
Als ik aan Hoekstra denk, denk ik aan Rob!
Familie, vrienden, collega,s en oud collega,s heel veel sterkte!
Carin van der Haar
Nooit meer buur, buur...
Rust zacht.
Ha die Roo, tóch nog geschrokken en diep ontroerd...
Tineke
Je weet dat het bericht komt, maar het is nu zo definitief...
Familie en vrienden, heel veel sterkte!
Annemarie Bood
Het gemis is heel groot! Ontroerd door iedereen die zo met ons mee heeft geleefd en dat er zoveel van jullie op zijn afscheid zijn geweest.
Patty Boxen
Er zijn geen woorden voor. Een prima kerel is heengegaan. Nooit vergeet ik het gesprek dat we hier in het kantoor van de Zuid-Friesland hadden.Ik heb grote bewondering en diep respect voor de moed van Rob.
Jelle Edelenbosch
Een reactie posten